     |
||
 |
De Engelse Staffordshire Bull Terrier | Pagina 04 | << Naar Inhoud | Lees verder >> | << Lees terug | << Naar Index | Fotoalbum | Pups Oorsprong (1) Al eeuwenlang worden er honden gefokt met zware koppen, korte voorsnuiten en krachtige kaken. Dergelijke honden werden geroemd om dezelfde lichamelijke en geestelijke kenmerken die nu nog in de Staffordshire Bull Terrier te vinden zijn. Het bulldog type is ontstaan uit de molossers, dit waren dogachtige honden. De molossers dienden al voor het begin van de jaartelling als krijgshonden en bewaakten tevens de legerkampen. Deze grote honden met hun zware koppen, korte snuiten en sterke kaken stonden vooral bekend om hun onverschrokkenheid en hun krachtige bijtvermogen. Ze werden op het slagveld gebruikt om naar de kelen van paarden te springen om zo de vijand ten val te brengen. Toen de honden door veranderende krijgstechnieken op het slagveld overbodig werden, moesten ze in de arena met beren, stieren en wolven vechten, ter vermaak van de edelen. Ook de kelten hadden een soortgelijke hond gefokt, de Mastiff. In Groot-Brittannie werden stierengevechten steeds populairder. Bij de stierengevechten werd een hond tegen een stier ingezet. Deze honden werden bekend onder de naam Bulldog ofwel Bullebijters. Deze naamgeving stamt af van de Engelse benaming voor stierengevechten, het zogenaamde 'Bull Baiting'. Toen de Engelse adel de belangstelling voor de stierengevechten verloor, ging het gewone volk zich hiermee bezig houden. Deze grote honden waren echter duur in onderhoud en moeilijk te huisvesten in een arbeiderswoning. Het gewone volk ging kleinere, beweeglijke honden fokken. De stieren, die nu in het voordeel waren, werden voortaan aangebonden in de gevechten. Rond 1830 wonnen de hondengevechten in Engeland aan populariteit. De bestaande Bulldogs, met hun korte snuit en onderbeet waren door hun bouw uitstekend geschikt om de stier bij de neus te grijpen en ten allen tijden vast te houden. Deze vechttechniek was in de hondengevechten niet zo gewild (lees niet spectaculair genoeg). Er werd gezocht naar honden met een langere snuit, die de tegenstander steeds opnieuw kon grijpen. Grotere tanden en een goed sluitend gebit waren hiervoor vereiste. Ook kortere poten hadden voorkeur, een hond met een laag zwaartepunt wordt immers minder snel omver gegooid. Deze hond werd 'Bulldog Terrier' genoemd. De winnaar van het hondengevecht was de hond die weigerde op te geven. De winnende hond hoefde daarvoor dus niet noodzakelijk de beste vechter te zijn. Ook nu nog zijn de meest gewaardeerde eigenschappen van de Staffordshire Bull Terrier zijn onverschrokkenheid en vasthoudendheid. |
 |