     |
||
 |
De Cavalier King Charles Spaniel | Geschiedenis 2 | << Naar Inhoud | Lees verder >> | << Lees terug | << Naar Index | Fotoalbum | Pups De Geschiedenis van de Cavalier King Charles Spaniel (2) Of de nieuwe kortsnuitige Dwergspaniel een resultaat is van selectie op steeds kortere snuiten binnen het oorspronkelijke ras, of dat de Oosterse kortneuzige een handje geholpen hebben, staat niet onomstotelijk vast: er werd in die tijd nog niet gewerkt met stambomen. Feit was wel dat de Dwergspaniel van het oude type zo goed als verdwenen was. In 1885 werd in Engeland de Toy-Spaniel Club opgericht en begon men met het houden van tentoonstellingen. Toen Roswell Eldridge, een Amerikaan en liefhebber van de Dwergspaniel naar Engeland kwam, was hij zeer teleurgesteld over het feit dat het oude type Dwergspaniel verdwenen was. Hij probeerde hier meteen iets aan te doen door op de Crufts Tentoonstelling in Londen een beloning van £25,= (in die tijd een klein kapitaal) uit te loven voor 3 jaar, (later werd dit 5 jaar) voor de beste reu en teef, die overeen kwamen met de exemplaren uit de tijd van Charles II. In de Cruft's catalogus stond het volgende: Blenheim Spaniels zoals ze te zien zijn op de schilderijen uit de tijd van Koning Charles II, gestrekt hoofd, geen stop, vlakke schedel, geen neiging naar een ronding, en met een spot midden op het hoofd. De King Charles fokkers namen dit niet erg serieus. Zij hadden jaren hard gewerkt om de lange neuzen weg te krijgen en waren daarom niet erg enthousiast. Aangezien iedereen ervan overtuigd was dat het een fiasco zou worden, was er maar een enkeling bereid die aan dit experiment mee wilden werken. Onder leiding van Mrs. Hewitt Pitt ging dit kleine groepje verder. In 1928 werd er een Club opgericht en men koos voor de naam Cavalier King Charies Spaniel. Men vond het belangrijk om King Charles in de naam te hebben, omdat er bij dit ras regelmatig terugslag in de langsnuitige richting optrad. De start van de Engelse Club verliep zeer moeizaam, maar doordat bekende fokkers behulpzaam waren en advies verleenden kwam het toch langzaam opgang. Op de eerste bijeenkomst, Crufts Show 1928, werd de eerste standaard van het ras opgesteld. Als levend voorbeeld diende Ann's Son, een Cavalier van Mrs.Walker. Bovendien hadden de leden alle reproducties met "Toy Spaniels" uit de 16e tot 18e eeuw, die men had kunnen vinden verzameld, om als voorbeeld te dienen voor de standaard. Gelijktijdig sprak men af, dat het ras zoveel mogelijk beschermd moest worden tegen mode-invloeden en trimmen werd dan ook verboden. De kleine groep enthousiastelingen hield stug vol en in 1945 werd het ras door de Engelse Kennelclub erkend, en het jaar daarop werden reeds de eerste kampioenschapsprijzen gewonnen. In 1948 kreeg het ras haar eerste kampioen, nl. de legendarische Daywell Roger, vader van 11 Engelse kampioenen. Eén van die elf is Harmony of Ttiweh, een blenheim reu, die in 1954 door Mw. van den Boom uit Engeland werd geïmporteerd. |
 |