Uitgebreide informatie 'Engelse Staffordshire Bull Terrier'

Aanschaf

Wanneer u een weloverwogen besluit hebt genomen om een hond aan te schaffen zijn er diverse mogelijkheden. Wordt het een pup, een volwassen hond of een wat oudere hond? Wordt het een teef of een reu? Dat het een rashond met een stamboom wordt staat al vast als u voor een Stafford kiest. Natuurlijk rijst ook de vraag waar uw hond aan gaat schaffen. Bij een particulier, een betrouwbare fokker of haalt u hem uit het asiel. Voor u en het dier is het belangrijk deze zaken van tevoren goed op een rijtje te zetten. U wilt immers een hond die optimaal bij uw levensomstandigheden past. Met een pup kiest u voor een speelse, energieke huisgenoot die zich makkelijk aanpast aan een nieuwe omgeving. Wanneer u het liever wat rustiger heeft, is een oudere hond een goede keus. Informeer bij de rasvereniging naar de mogelijkheden voor de aanschaf van een (volwassen) hond.

Een reu of teef  

De keus voor een mannetje of een vrouwtje, ofwel een reu of een teef, is heel persoonlijk. Een reu heeft over het algemeen meer leiding nodig, omdat hij wat (meer) dominant gedrag kan vertonen. Dat wil zeggen dat hij probeert de baas te spelen over andere honden, en als hij de kans krijgt ook over mensen. In de natuur is de meest dominante hond altijd de leider van de roedel. In veel van deze gevallen is dat een reu. Een teef is vaak meer op de baas gericht. Zij ziet hem namelijk als leider van de roedel. Via een puppytest is enigzins te bepalen welk karakter een jonge hond ongeveer gaat krijgen. U herkent vaak de bazige, de ondernemende en de voorzichtige types. Ga daarom al vroeg een paar keer bij het nest kijken. Probeer een pup te kiezen die bij uw eigen karakter past. Leg de fokker uit wat voor hond u zoekt en wat uw plannen zijn met het dier. Zoekt u een pup om later shows mee te lopen of wilt u liever aan hondensport doen, of gewoon een gezellige "huishond". Vraag de fokker om advies, hij kent de pups het beste. Wanneer teefjes geslachtsrijp zijn, worden ze loops. De loopsheid vindt gemiddeld plaats twee keer per jaar, en duurt ongeveer 3 weken. Het is de vruchtbare periode, waarin een teef drachtig kan worden. Vooral in de tweede helft van de loopsheid zal ze op zoek gaan naar een reu. Dan kan ze ook gedekt worden. Een reu laat meer mannetjesgedrag zien, als hij geslachtsrijp is. Hij maakt andere honden duidelijk wat zijn territorium is, door op zoveel mogelijk plaatsen te plassen. Ook is hij meestal moeilijk te houden met een loopse teef in de buurt. Wat de algemene verzorging betreft is er weinig verschil tussen een teef en een reu.

Hond en kinderen       

Staffordshire Bull Terriers en kinderen gaan uitstekend samen. Ze kunnen met elkaar spelen en veel plezier aan elkaar beleven. Bovendien leren kinderen omgaan met levende wezens. Ze ontwikkelen verantwoordelijkheidsgevoel door de hond te verzorgen. Hoe leuk een hond ook is, kinderen moeten beseffen dat het een dier is en geen speeltje. Een hond voelt zich niet op zijn gemak als er met hem gesold wordt. Hij kan er angstig, schuw en zelf agressief van worden. Leg dus duidelijk uit wat een hond wel en niet leuk vindt. Laat ook zien hoe het kind met de hond kan spelen. Denk bijvoorbeeld aan zoekspelletjes,en een tennisbal kan ook voor veel speelplezier zorgen. Kinderen moeten leren de hond met rust te laten als hij dat aangeeft. De hond moet een eigen plek hebben waar hij niet gestoord kan worden. Laat kinderen zoveel mogelijk meehelpen in de verzorging. Zo ontstaat een hechte band. De komst van een baby brengt ook verandering aan in het leven van een hond. Voor de geboorte kunt u uw Stafford al laten wennen aan de nieuwe sitiatie. Laat hem even ruiken aan de nieuwe spullen die in huis worden gehaald. Hij zal ze dan al snel als vertrouwd beschouwen. Betrek hem, wanneer de baby er eenmaal is, zoveel mogelijk bij de dagelijkse bezigheden. Geef de hond ook voldoende aandacht. Laat een hond nooit alleen met (jonge) kinderen. Kruipende kinderen kunnen onverwachte bewegingen maken waar de hond erg van kan schrikken. Peuters zijn erg nieuwsgierig. Ze zullen proberen of de staart vastzit en of zijn ogen eruit willen. Dat doen ze namelijk ook bij hun knuffel. Een hond is en blijft een hond. Hij zal zich verdedigen als hij zich bedreigd voelt.

Kenmerken         

De Engelse Staffordshire Bull Terrier is een kortharige hond, goed in balans met de goede proporties. Voor zijn grootte bezit hij grote kracht, hij is gespierd, snel en behendig. Van oudsher onbedwingbaar moedig en vasthoudend. Zeer intelligent en aanhankelijk, vooral met kinderen. Moedig, onbevreesd en volstrekt betrouwbaar. Hoofd en schedel Kort en diep met brede schedel, Zeer geprononceerde kaakspieren, kort muil en zwarte neus. Aard: lief voor kinderen, gehoorzaam, moedig, aanhankelijk, gevoel voor humor, intelligent, vasthoudend, groot uithoudingsvermogen en omstuimig. Ogen: bij voorkeur donker, maar zij mogen in een zekere mate harmoniseren met de vachtkleur. Zij zijn rond, van middelmatige grootte en zo ingeplant dat de hond recht voor zich uit kijkt. De oogleden zijn donker. Oren: rozenoren of halfstaande oren, niet te groot of te zwaar. Geheel hangende of staande oren zijn hoogst ongewenst. Mond: lippen zijn aangesloten, goed belijnd en volgen de kaaklijn. Krachtige kaken. Tanden stevig ontwikkeld in een volmaakt schaargebit, regelmatig en compleet, dat wil zeggen de snijtanden van de onderkaak moeten aansluiten tegen de snijtanden van de bovenkaak. De tanden zijn ten opzichte van de kaak loodrecht ingeplant. De nek is gespierd, eerder kort, zuiver afgelijnd en geleidelijk naar de schouder verbredend. Voorhand: benen zijn recht, goede beenstructuur, redelijk uit elkaar geplaatst; zij vertonen ter hoogte van de polsen geen enkele zwakte, terwijl de voeten toch wat naar buiten draaien. De schouders zijn correct geplaatst zonder losheid in de ellebogen. Het lichaam: kort gekoppeld. Rechte ruglijn. Breed front. De diepe borst loopt af naar het borstbeen toe, de ribben zijn goed gewelfd. Het gespierde lichaam is duidelijk afgetekend. De vacht: glad, kort, goed aangesloten op de huid. Rood, reekleurig, wit, zwart of blauw of één van deze kleuren met wit. Iedere schakering van gestroomd met of zonder wit. Zwart met rode brand (black and tan) en leverkleurig (chocoladebruin) zijn hoogst ongewenst. Achterhand: goed gespierd. De sprongen zijn laag geplaatst en de knieën goed gehoekt. Vanaf de achterzijde gezien staan de benen evenwijdig. Voeten:goede voetkussens. Sterk en middelmatig van grootte. Zwarte nagels bij éénkleurige honden. De staart: van middelmatige lengte, laag aangezet. Versmallend naar de punt en laag gedragen. Vrij, krachtig en behendig met economische beweging. De ledematen bewegen evenwijdig, zowel van voren als van achteren gezien. Afmetingen: gewicht reuen van 12.7 t/m 17.3 kg. Teven van 10,9 – 15,4 kg. Gewenste schofthoogte 35,6 – 40,6 cm. De hoogten in verhouding tot de gewichten. Elke afwijking van voornoemde punten moet als fout worden beschouwd. De beoordeling moet geschieden in de juiste verhouding tot de ernst van de fout.

Oorsprong

Al eeuwenlang worden er honden gefokt met zware koppen, korte voorsnuiten en krachtige kaken. Dergelijke honden werden geroemd om dezelfde lichamelijke en geestelijke kenmerken die nu nog in de Staffordshire Bull Terrier te vinden zijn. Het bulldog type is ontstaan uit de molossers, dit waren dogachtige honden. De molossers dienden al voor het begin van de jaartelling als krijgshonden en bewaakten tevens de legerkampen. Deze grote honden met hun zware koppen, korte snuiten en sterke kaken stonden vooral bekend om hun onverschrokkenheid en hun krachtige bijtvermogen. Ze werden op het slagveld gebruikt om naar de kelen van paarden te springen om zo de vijand ten val te brengen. Toen de honden door veranderende krijgstechnieken op het slagveld overbodig werden, moesten ze in de arena met beren, stieren en wolven vechten, ter vermaak van de edelen. Ook de kelten hadden een soortgelijke hond gefokt, de Mastiff. In Groot-Brittannie werden stierengevechten steeds populairder. Bij de stierengevechten werd een hond tegen een stier ingezet. Deze honden werden bekend onder de naam Bulldog ofwel Bullebijters. Deze naamgeving stamt af van de Engelse benaming voor stierengevechten, het zogenaamde 'Bull Baiting'. Toen de Engelse adel de belangstelling voor de stierengevechten verloor, ging het gewone volk zich hiermee bezig houden. Deze grote honden waren echter duur in onderhoud en moeilijk te huisvesten in een arbeiderswoning. Het gewone volk ging kleinere, beweeglijke honden fokken. De stieren, die nu in het voordeel waren, werden voortaan aangebonden in de gevechten. Rond 1830 wonnen de hondengevechten in Engeland aan populariteit. De bestaande Bulldogs, met hun korte snuit en onderbeet waren door hun bouw uitstekend geschikt om de stier bij de neus te grijpen en ten allen tijden vast te houden. Deze vechttechniek was in de hondengevechten niet zo gewild (lees niet spectaculair genoeg). Er werd gezocht naar honden met een langere snuit, die de tegenstander steeds opnieuw kon grijpen. Grotere tanden en een goed sluitend gebit waren hiervoor vereiste. Ook kortere poten hadden voorkeur, een hond met een laag zwaartepunt wordt immers minder snel omver gegooid. Deze hond werd 'Bulldog Terrier' genoemd. De winnaar van het hondengevecht was de hond die weigerde op te geven. De winnende hond hoefde daarvoor dus niet noodzakelijk de beste vechter te zijn. Ook nu nog zijn de meest gewaardeerde eigenschappen van de Staffordshire Bull Terrier zijn onverschrokkenheid en vasthoudendheid. Later in de 19e eeuw werden alle dierengevechten verboden. De Staffordshire Bull Terrier heeft daardoor bijna een eeuw lang als huishond moeten overleven. De fok richtte zich op het behouden van rasspecifieke eigenschappen, waarbij het ras socialer werd gemaakt zodat hij beter aangepast werd aan de eisen van de huishond. In juni 1935 werd een plaatsje Heath in het Engelse graafschap Staffordshire de Engelse rasvereniging opgericht. Vandaar de naam Staffordshire Bull Terrier.

Twee honden     

Twee of meer honden in huis is gezellig voor uzelf maar meestal ook voor de dieren. Honden kunnen veel plezier beleven aan elkaars gezelschap. Het zijn tenslotte van oorsprong roedeldieren. Hoewel de Staffordshire bull terrier erg gericht is op zijn baas en zijn gezin, houden ze daarnaast erg van gezelligheid. Ze zijn graag samen met andere honden. Staffordshire Bull Terriers kunnen samen gehouden worden. Wanneer u zeker bent dat u twee (jonge) honden wilt, kunt u ze beter niet tegelijkertijd aanschaffen. Zowel de opvoeding als het opbouwen van de band tussen hond en baas kost enige tijd. U moet in deze belangrijke periode veel tijd besteden aan de hond. Als u twee pups in huis neemt, moet u de aandacht te veel verdelen. Bovendien bestaat de kans dat ze zich meer op elkaar gaan richten dan op de baas. Het gewenste leeftijdverschil tussen de honden is ongeveer 2 jaar .Dit heeft te maken het het feit dat een Stafford pas redelijk laat geestelijk volwasssen is. (ongeveer als hij 2 jaar is). Twee Staffordshire Bull Terriers reuen aan te schaffen is absoluut af te raden! Tussen reuen kan het heel lang heel goed gaan, maar krijgen ze ruzie, dan komt het waarschijnlijk niet meer (zo snel) goed. Teven kunnen over het algemeen goed samen worden gehouden. Maar let hierbij wel op het karakter. Zet nooit twee dominante teven bij elkaar, want de kans dat deze combinatie ruzie krijgt is aanwezig. Teven maken ook wel eens ruzie, maar kunnen een korte tijd later gewoon weer bij elkaar gezet worden. In de praktijk worden door fokkers namelijk ook meerdere teven bij elkaar gehouden. Een nog betere keuze is een reu en een teef, omdat reuen veel gedrag van teven accepteren. U moet natuurlijk wel rekening houden dat een teef loops wordt en dat de reu tijdens de loopsheid apart moet worden gehouden als u geen pups wilt. Twee Staffords houdt u 's nacht het liefst apart en laat ze nooit zonder toezicht samen in 1 kamer. Neem geen risico's en houd het bij 1 hond als u ze niet gescheiden kunt houden.